10 خرداد 1399

مواعظ و پند های جایگزین خطبه های نماز جمعه شهرستان چالوس _ مورخ : 22 / 1 / 1399

 

مواعظ و پند های جایگزین خطبه های نماز جمعه شهرستان چالوس

 

مورخ : 22 / 1 / 1399

 

 

 

1399

 

 

 

بسم الله الرّحمن الرّحیم

 

 

 

متن جایگزین خطبه ها ، در حالی که دنیا گرفتارِ بیماریِ کرونای منحوس می باشد .

 

طی سلسله بحث های گذشته ی مواعظِ ارزشمند و گُهربارِ جنابِ لقمانِ حکیم به فرزندش ، این بار به موضوعات اجتماعیِ سفارشاتِ لقمان به پسرش می پردازیم ، که هفته قبل موارد فردی و شخصیِ سفارش آن عبد صالح خدا بود .

 

   در سوره لقمان / آیه 13 ، جناب لقمان این چنین به فرزندش خطاب می فرماید : « وَ أمُر بِالمَعروفِ وَ انهَ عَنِ المُنکَر »

ای فرزند عزیزم  امر به معروف و نهی از منکر کن .

«  وَاصبِر عَلی ما أصابَکَ إنَّ ذلِکَ مِن عَزمِ الأُمور »

و بر این کارِ امر و نهی ، مقاومت و مداومت کن و هر آزار و اذیتی که به تو برسد ، صبر پیشه کن ، که این نشانه ی عزم بالا و مردمِ بلند همت و قوی ، در امورِ عالم است .

 

   پر واضح است که مسأله ی أمر به معروف و نهی از منکر ، از مهمترین و محوری ترین و کلیدی ترین مسائل اسلامی است .

آیات و روایات متعدد و متنوعی از حیث وظیفه اجتماعی سیاسی و شرعی بودن آن تأکید دارند که متأسفانه این واجبِ الهی همیشه در زیرِ طبقاتِ سهل انگاریها ، فراموشی ها و غفلت ها مدفون می گردد و جوامعِ بشری خصوصاً جامعه دینی و اسلامیِ ما از آثار و برکاتِ بی شمارِ آن نا آگاه و حتی نسبت به شیوه های عملی آن بی اطلاع اند و غالباً نتیجه ناموفّقی هم در اجرای أمر به معروف و نهی از منکر نصیب ما می گردد ، در حالیکه قرآن کریم ، تعیین سرنوشت شوم یا سعادتمندانه انسانها و جامعه دینی را منوط به پذیرشِ مسئولیتهای اجتماعی و متعهّد شدن نسبت به اَعمالِ یکدیگر معرفی فرمود ، و اگر بی تفاوتی بخرج بدهند ، قطعاً آتش فتنه های اجتماعی و اخلاقی و فساد های گوناگون ، دامنگیر آن جامعه خواهد شد .

 

   علی (علیه السلام) فرمودند : « لا تَترُکوا الأَمرُ بِالمَعروفِ و النَّهیِ عَنِ المُنکَرِ فَیُوَلّی عَلَیکُم شِرارُکُم »

 

بر این اساس جا دارد از بابِ آنکه مؤمنان به سرنوشت یکدیگر علاقه مند می باشند و به منزله یک پیکر نیز هستند ، یار و یاور یکدیگر و غمخوار هم نیز باشند .

 

   أمر به معروف و نهی از منکر در واقع همان دغدغه مندی ، غمخواری نسبت به یکدیگر و بی تفاوت از هم و کارها و زندگی و رفتار همدیگر نبودن است ، که متأسّفانه برخی این عمل إلهی و انجام واجب را مداخله و فضولی در کار سایرین می دانند ، در حالیکه قرآن بصراحت می فرماید : « وَالمُؤمِنونَ وَ المُؤمِناتِ بَعضُهُم أولِیاءُ بَعضٍ یَأمُرونَ بِالمَعروفِ وَ یَنهَونَ عَنِ المُنکَرِ » مردان و زنانِ مؤمن ، یار و یاور و ولی و سرپرست یکدیگرند ، أمر به معروف و نهی از منکر می کنند .

بنابراین لقمان حکیم یکی از سفارشات مهمش به عزیزترین فردش آن است که ؛ سعی کن خوبیها و معروفات را به دیگران تذکر دهی و آنان را وادار به انجامِ خیر نمایی و از بدیها و زشتی ها و آلودگی و یا خسارت و زیان دیدن نهی کنی و باز بداری .

در ادامه به نکته ظریفی اشاره می کند ؛ که بسیاری از ماها مبتلای به این گرفتاری و درد هستیم . « یا بُنَیَّ لا تَأمُرِ النّاسَ بِالبِرِّ وَ تَنسی نَفسَک »

پسرم مبادا مردم را به نیکی و خوبیها دعوت کنی ، در حالی که خودت را فراموش کرده ای .

اگر کارِ خوب ، خوب است ، خودت اُولی تر از هر کسِ دیگر به انجام آن هستی ، چطور اگر مطلع شدیم یک جایی برایمان منافعی وجود دارد ، مثلاً فلان مغازه جنس خیلی ارزان یا حتّی مجانی ارزه می کند ، اول خودمان می رویم ، سپس دیگران را با خبر میکنیم .

پسرم اگر آنچه را به مردم می گویی خودت بدان عمل نکنی ، همانند چراغی می شود که به دیگران راه را نشان می دهد و خودش در حال سوختن و تمام شدن و هدر رفتن است .

« فَیَکونُ مَثَلُکَ مَثَلُ السِراجِ یُضیعُ لِلنّاسِ وَ یُحرِقُ نَفسَه »

تازه انسانی که به دیگران تذکر معروفات را می دهد و آن شخص عمل میکند ولی خودش عمل نمی کند در قیامت چقدر دچار حسرت و اندوه شدید خواهد شد .

 

   در روایات داریم بیشترین حسرتها در روز قیامت مربوط به سه دسته می شود :

   دسته اول : کسانی که امکانات دستشان و در اختیارشان بوده ولی خوب استفاده نکردند ، ولی همین امکانات به دست دیگران افتاد ، دیگری خیرات کرد و فی سبیل الله مصرف نمود ، همانند میراث که از پدر ناصالح به فرزند صالح می رسد و خیرات می کند .

   دسته دوم : کسی که در دنیا رتبه بالاتری داشته و از مقاماتی بر خوردار بود ، ولی روز قیامت می بیند آنهایی که در دنیا رتبه و مقامات اجتماعی پایین تری داشته اند اهل نجات و بهشت شدند یا جایگاه رفیعتر از او را پیدا کرده اند .

دسته سوم : کسی که کار خوبی را به دیگری آموخت ، راههای انجامِ عملِ صالح را یادشان داد و دیگران عمل کردند ، ولی خودش عمل نکرده ، در قیامت می پرسد « شما چطور به این مقام رسیده اید ؟ می گوید : خدا خیرتان بدهد من به گفته های نیکو و ارزشمندتان عمل کردم ، اینکه گفتی به پدر و مادر احترام کنید و بدی نداشته باشید ، همان را انجام دادیم ، گفتید بدی را با بدی پاسخ ندهید ، ما هم ندادیم ، ذره ای از مال حرام در زندگیتان نیاید ماهم راه ندادیم ، این شد که ما اهل نجات شدیم .

 آن فردِ آمرِ به معروف با تعجّب می گوید : ای وای بر من ، اینها را من به شما گفتم ولی خود عمل نکردم ، لذا توصیه های لقمانِ حکیم به فرزندش در راستای أمرِ به معروف و نهی از منکر ، شاخه ای از خیر خواهیِ یک انسانِ مؤمن و موحّد و دلسوز نسبت بدیگران است .

 

 

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

 

 

e-max.it: your social media marketing partner

 

 

 

 

 

 

محبوب ترین اخبار

اوقات شرعی

آخرین مطالب